பட்டுக்கோட்டைக்கு வழி கேட்டால் கொட்டைப் பாக்குக்கு விலை

You may also like...

9 Responses

  1. திருவாளர் கட்டுமரம் கருணாநிதி அவர்களே அதிமுளிருட்டுத்துறை அமைச்சர் விஸ்வநாதன் மட்டுமல்ல உங்க ஆச்சிக்காலத்திலும் இருட்டுத்துறை மந்திரியாக இருந்த ஆற்காட்டு வீராச்சாமி ஒன்றும் மின்சாரதன்னிறைவுக்கு புரட்டி நிமிர்த்திவிடவில்லை. இந்த நூற்றாண்டிலும் உலகத்தில் மின்சாரம் இல்லாமல் மக்கள் வாழும் அரிய இடமாக இந்திய நாட்டு மானிலங்களைத் தான் ஆட்சியாளர்கள் வைத்து பாராட்டி வருகின்றீர்கள்.

    நீங்கள் ஆட்சியிலிருக்கும்போது உங்களுக்கு மக்கள் குறைபாடுகள் ஒன்றுமே கண்ணுக்கு தெரிவதில்லை,. மீனவர் பிரச்சினை, இலங்கை தமிழர் பிரச்சினை, முல்லை பெரியாறு மற்றும் காவிரி பிரச்சினை, இப்படி எதை எடுத்தாலும் மத்திய அரசு என்ன சொல்லுகிறதோ அதை அப்படியே சிரம் தாழ்த்தி ஏற்றுக்கொண்டு குடும்ப பதவியும் அரசியல் இலாபமும் மட்டுமே முன்னிலையில் வைத்து அரசியல் செய்து பிரதி மாதமும் விழாவெடுத்து வழ்ந்துவிட்டு இப்போ மக்களால் தூக்கி எறியப்பட்டு சீண்டுவார் இல்லாதபோது ஞானம் பிறந்திருக்கிறது.

    தலைமை செயலகம் கட்டுகிறேன் பேர்வழி என்று தண்ணித்தொட்டி ஒன்றை கட்டி தேவையில்லாமல் காசை கரியாக்கி அரசியல் செய்த நீங்கள் அத்தியாவசியமான தேவை நாட்டு தொழில்த்துறை வளர்ச்சிக்கான தேவை மின்சாரம்தான் முக்கியம் என்று சிந்தித்ததுண்டா?

    மொழி நமக்கு உயிர் மூச்சானதுதான் அதற்காக நாடே இருண்டு கிடக்க கோடிகளை கொட்டி “தமிழாராய்ச்சி நிறுவனத்தின்” முடிவையும் எதிர்த்து புதிதாக “செம்மொழி மாநாடு” என்று நான்கு வெளிநாட்டவர்களை கூட்டிவந்து மூன்று நாள் குதற்கமான குத்தாட்ட திருவிழா நடத்தி காசை கரியாக்கியபோது நாட்டு வளர்ச்சியைப்பற்றிய சிந்தனை எங்கே போனது. நீங்கள் பங்கேற்று நடத்தி முடித்த ஈழத்து இனப்படுகொலையை மறைப்பதற்க்கா செம்மொழி என்று ஊரை ஏமாற்றி விழாவெடுத்து குடும்பத்தினரை முன்னிறுத்தி குத்தாட்டம் நடத்தினீர்கள், இப்போ நிர்வாணமாகி நிலத்துடன் நிலமாக கிடந்துகொண்டு தினமும் புள்ளி விபரங்களுடன் வக்கணையாக கேள்வி கேட்கிறீர்கள்,

    இப்போ தேர்தல் வரப்போகிறது என்றவுடன் ஜெயலலிதாவை வாய்க்கு வந்தபடி விமர்சனம் செய்து ஆட்சியை பிடித்துவிடவேண்டுமென்று துடிக்கிறீர்கள். உங்களைவிட கூடுதலாக ஊழல் செய்தவர்கள் என்று இந்தியாவில் எந்த கட்சியாவது இருக்கிறதா. அதிமுக ஒன்றும் ஊழல் செய்யாத கட்சியில்லை ஆனால் விகிதாசாரப்படி கணிப்பிடும்பொழுது உங்கள் கட்சியைவிட 60 விழுக்காடு அந்த கட்சி பரவயில்லை என்பதே மக்களின் தீர்மானம், ஐயா கருணாநிதி அவர்களே மக்கள் ஒன்றும் பயித்தியக்காரர்கள் இல்லை உங்களை நேரடியால தாக்காவிட்டாலும் இப்படி புலம்ப வைத்ததே மக்கள் சக்திதான் என்ற உண்மையை புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

    • M.KRISHNAMOORTHY says:

      Unga judgement rommba thappu AIADMK rulingla entha project or infrastructure development irruka ,from 2011 to 2015 AIADMK stopped Maduravoyal Harbour Road project , kindly go and see the pillars , they stopped Anna library which is biggest in Asia and its useful for many student. AIADMK without any new scheme total amount going to Jaya and mannargudi family’s pocket.

    • kumar says:

      well said. adiadmk is far better then DMK.

    • Naresh says:

      அன்பு நண்பர் சங்கர் அவர்களே… உங்களது எழுத்துக்களின் வன்மத்தை ரசிப்பவன் நான். நானும் ஒரு சில தகவல்களை உங்களிடம் தெரிவிக்க விரும்புகிறேன். தயவு செய்து என்னை தொடர்புகொள்ள முடியுமா? எனது ஈமெயில் விலாசம் கொடுத்துள்ளேன். அதில் தொடர்புகொள்ளுங்களேன் ப்ளீஸ்… சமூக சீர்திருத்த செய்திகள் அதிகம் உள்ளன… அதிர்ச்சி தகவல்களுடன் உரிய ஆதாரங்களுடன்…

  2. Thuglaq says:

    In India, its voters and neutral citizens does not effectively engage civil society and the general populace through reports and audits of government’s service providers, development partners. Our knowledge society does not differentiate between information and knowledge. By confusing information and knowledge, we lack critical thinking. The modern elite people in India do not realize that of the four revolutions of the 20th century, in Quantum physics, Genetics, in Linguistics and in Knowledge, the last two bypassed us. The profound Linguistic revolution had no impact in India except for culture wars despite the fact that an exceptional linguist like Ferdinand de Saussure was a professor of Sanskrit at Geneva in the same period. While the footprints of the Quantum revolution appeared in India well after World War II, the knowledge revolution led by Gregory Bateson, Thomas Kuhn and Claude Levi Strauss never excited us.

    Contemporary India was never sensitive to the genealogies of knowledge. We always boast of Planning Commissions, IIT’s and IIM’s. We have revamped a few old British commerce departments/engineering departments and believed that we had reinvented management through IIM’s and IIT’s. In reality, our Indian Institutes of Management/Technology (IIM/T) had little research sensitivity which is relevant through several international education rankings. We have only consumed knowledge but we rarely added creatively to the stockpile. India became a consumer of knowledge rather than a translator or an inventor of knowledge systems in the 21st century.

    The consequences have been that evidently, there are a few opportunities for civil society and end-users to systematically exercise their voice on effectiveness, quality, timeliness, quantity, reliability, efficacy and equity of service delivery. There is lack of capacity by grassroots, civil society organisations and some elements of the political society to hold leadership accountable has resulted into inadequate service delivery because of absence of such a “pressure -zone impact”; Once corrupt people (political dynasties) who act as leaders find a way of “muddling through” the top-bottom accountability modalities, they may not feel duly bothered by any upright citizen who are ultimately, the end sufferers. The fundamental impact therefore, evidently and glaringly may be neglect and a downward spiral of poor service delivery of government in quality and quantity over 5 years. A higher level of civic consciousness to hold elected Indian leaders accountable is requisite.

    Policies of the Indian government should ideally create two kinds of intellectuals, the policy intellectual and the public intellectual and the distinction is critical. The policy intellectual serves as an extension of the state. He/she is more a product of think tanks, of groups which strictly cater to policy interests of the state or of corporations. A public intellectual is a figure who provides a wide-ranging critique of policy, and looks more creatively at the relation between knowledge and power. A knowledge society needs both sets of intellectuals. Linking knowledge and power is called as a true policy and such type of policies are rarely felt in India. More than 75% of the citizens of India do not have a good understanding of citizens’ rights and obligations particularly, those related to participation in the affairs of government and influencing policies and service provision. In addition to this, many of the people do not apparently understand that it is their duty to hold national and local leaders accountable and their duty does not merely end with voting in elections. The policy intellectual in India usually takes his expertise for granted. The sleepy public intellectual in India never questions the nature of expertise of policies which will allow probing deeper into the ethics and genealogy of ideas due to corruption, lack of support from politics. In the post-liberalization period, India has had more policy than critical public intellectuals with think tanks like the Centre for Policy Research and the Observer Research Foundation dominating the scene.

    The think tanks and their attempts to formulate policy raise the whole question of the relation between knowledge and the public sphere. Policy formulation has not really articulated the views of the public sphere. In fact, the first challenges to the corrupt Congress governments of the last decade and the corrupt DMK/AIADMK governments in the state came from the social movements, and from civil society which identified policy and experts as mere extensions to the state/central governments. Governance is now seen no longer as a static exercise and the question of government policies and actions involves the new civil society for citizenship roles, ideas about the democracy of knowledge and the assessment of public policy impacts. Governance should be tied to democracy, with the public sphere for crucial knowledge and public policy a critical field.

    Even though audit mechanisms are present, they do not reduce corruption or increase growth of the country. For improved financial management and regulation, it is better to structure and systematically build grassroots social accountability that would enhance the existing ones. This can be done through building the civic capacities of Indians to get relevant information regarding upcoming development projects as well as project documents. To achieve sustainable development and poverty reduction in India is the need to enforce accountability by peer review mechanism. Accordingly, this calls for integration of both top-bottom and bottom-top accountabilities for efficient and effective outputs. The fourth estate such as media (Savukku), press, neutral citizens and independent administrative government agencies should be good at monitoring government development and financial projects. There is need to enhance competence and citizen participation, dialogue, budget tracking and monitoring as well as reporting systems in public policy-making, participatory budgeting, public expenditure tracking, citizens’ monitoring and evaluation of public service delivery vehicles as well as advocacy campaigns. This approach will help build-up community-based monitoring and evaluation thereby increasing increase and improve efficiency, cost-effectiveness and equity in social service delivery. This will help in departmental structuring that will enhance accountable leadership in the long run.

  3. PK says:

    @kumar Read http://savukkuonline.com/7158/ . There are so many articles in this website that are against what KK does. No corrupt politician is spared here.

    • kumar says:

      agree but the ratio now days is going down and savukku start to appreciate dmk comparing aiadmk. we all know about dmk. i dont think aiadmk is best and it is also corrupt party but comparing to DMK is far better. as long DMK is in TN, people of TN has no choice to elect AIADMK to finish DMK. once DMK is done then the next is AIADMK .until then there is no confusion. no matter how many articles wrote mentioning aiadmk but the aternative is not dmk

  4. kumar says:

    savukku better to rename as “murasoli” here after. total dmk view points. not worth to read.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.